อาลัยพ่อ

อาลัย..พ่อ…

โอ้ร่มโพธิ์ใบใหญ่..ให้ร่มรื่น

เคยหยัดยืนตระหง่านซ่านสาขา

แผ่กิ่งใบให้ร่มเงาเบาอุรา

บัดนี้มา..ล้มครืนสุดฝืนทน

                   พ่อเคยอยู่..เป็นคู่คิดมิตรในบ้าน

                   พ่อเคยต้าน..ป้องภัยลูกอยู่ทุกหน

                   พ่อเคยทุกข์..เพื่อความสุขลูกทุกคน

                   พ่อเคยทน..ฝืนยิ้มปริ่มน้ำตา

พระคุณพ่อ..เหมาะสมพรหมของลูก

พ่อฝังปลูกคุณธรรมอันล้ำค่า

ใจประเสริฐใสเด่นเช่นเทวา

สอนลูกยา..แต่ตอนต้นจนสิ้นใจ

                   ยามลูกทุกข์..พ่อทุกข์หนักเพราะรักลูก

                   ยามลูกสุข..พ่อเปรมปรีดิ์ยินดีได้

                   ยามลูกเศร้า..โศกาอาดูรใจ

                   มีพ่อได้..รองรับ..ซับน้ำตา

โอ้..พ่อจ๋าพ่อจากไปไม่หวนกลับ

พ่อลาลับไกลโพ้นเกินค้นหา

ขอจดจำคุณความดีพ่อมีมา

ชั่วชีวาจารึกไว้แนบในทรวง

                   แม้นคุณพ่อ..ไม่อยู่รับรู้เถิด

                   พ่อประเสริฐกว่าใครยิ่งใหญ่หลวง

                   แม้แผ่นฟ้ามหาสมุทรสุดทั้งปวง

                   มิอาจล่วงเลยลับนับพระคุณ

หากคุณพ่อ..เหนื่อยหนัก..นอนพักเถิด

จงสุขเลิศด้วยกรรมดีที่เกื้อหนุน

หลับสนิทเถิดพ่อจ๋าอย่าว้าวุ่น

ขอผลบุญนำสุขอยู่ทุกกาล

                   ขอตั้งจิตอภิวาท..แทบบาทพ่อ

                   ขอไตรรัตน์เป็นฉัตรต่อก่อสุขศานต์

                   หากชาติหน้าฉันใดได้พบพาน

                   ขอกราบกราน..เป็นลูกพ่อ..ต่อไปเอย.

                                                                               พระมหาเรือง  ปญฺญาปสุโต
(ปัจจุบัน..พระครูศรีปริยัตยานุศาสน์)

                                                                                           ประพันธ์

                                                                                         www.thakong.com

Comments

comments